حق مشارکت در مذاکرات شورای امنیت

مقررات نظامنامه به طور دقیق شرایط دعوت به مشارکت در مذاکرات شورای امنیت را مشخص ننموده اند. به طور مثال، دعوت از ناظر دائم سازمان آزادی بخش فلسطین (PLO) به سازمان ملل (بعدها با عنوان ناظر دائم فلسطین) صراحتا تحت شمول قواعد 37 یا 39 قرار نمی گرفت، بلکه «با همان حقوق مشارکت مشخص شده وفق ماده 37». تا سال 1992 نماینده آمریکا در شورای امنیت بر اساس ملاحظات حقوقی و سیاسی با این موضع مخالفت می ورزید. از 28 فوریه 1994 (نشست شماره 3340) دعوت از ناظر دائم فلسطین به این شرح بسط یافت: «برای مشارکت در مذاکرات مطابق قواعد نظامنامه داخلی و رویه ی سابق در این خصوص». با دستیابی به این توافق، آمریکا نیز دست از اعتراض به دعوت از ناظر دائم فلسطین برداشت.
آقای فردریچ سالتو در مقاله ای به حق مشارکت در مباحث شورای امنیت و تحول این حق در طول تاریخ سارمان ملل متحد اشاره کرده که در مجله امریکایی جامعه حقوق بین الملل منتشر شده است. ترجمه این متن که به دست توانای آقای مهرداد محمدی کارشناس ارشد حقوق بین الملل و مترجم گرانقدر متون حقوقی در ایران صورت گرفته است، در اختیار علاقه مندان قرار گرفته است. برای مطالعه این متن جذاب و خواندنی به ادامه مطلب مراجعه نمایید.




