مناظره مجازي حقوق بين‌المللي (شماره ۱)

نظام آموزشی و ادبیات حقوق بین الملل با چه مشکلاتی مواجه است و راه حل شما یا پاسخ شما چیست؟

بسياري از كساني كه دوران تحصيل در حقوق بين‌الملل را تجربه كرده‌اند انتقاداتي را در خصوص كتب، نحوه تدريس اساتيد، نظام آموزشي دانشگاه، سرفصل‌هاي دانشگاهي، پذيرش دانشجوي دكتري و غيره دارند كه جز در دردودل‌هاي دوستانه مجالي براي طرح آنها پيدا نكرده‌اند. قصد داريم تا با ايجاد يك سلسله مناظره‌هاي مجازي در اين وبلاگ ميان بازديدكنندگان محترم، بخشي از سوء‌تفاهمات و انتقاداتي كه در خصوص موضوعات مختلف حقوق بین الملل احياناً وجود دارد مطرح شده و پاسخ احتمالي آنها شنيده شود. بر اين اساس دانشجويان، اساتيد، علاقه‌مندان و دغدغه‌مندان مي‌توانند نكات ناگفته‌اي كه در رابطه با ادبيات و نظام آموزشي حقوق بين‌الملل دارند را مطرح نمايند تا به بوته نقد و پاسخ ديگران قرار گذاشته شود. اميد است اين حركت بتواند اندك تغييري در نظام آموزش حقوق بين‌الملل و ادبيات حقوق بين‌الملل در راستاي توسعه اين علم ايجاد نمايد. عزيزان با درج مطلب خود در قسمت نظرات، مطلب عيناً به صفحه وبلاگ منتقل مي‌شود تا مورد مناظره قرار گيرد.


دوست: با سلام بهتر است دانشگاه ها از اساتید جوان و زبده تر استفاده کنند

ph.d student: امیدوارم دانشجویان از اساتید برای خود بت نسازند .
امیدوارم اساتید برای تدریس بیشتر ، تبر به ریشه همکاران نزنند.
امیدوارم دانشجویان راه این اساتید را نروند.

لاجوردی: قدرت بیان مؤلفه‌ی اساسی برای یک استاد خوب است. چه بسا اساتیدی که رزومه‌ی پرباری دارند اما توانایی انتقال دانسته‌های خود را، نه.

شهاب: به نظر من دسترسی آسان تر به منابع علمی بین المللی و مورد بحث قراردادن موضوعات جدید در کلاسها

رنجبر: با سلام
ابتکاری دیگر از شما؛ فقط امیدوارم اساتید محترم هم وارد بحث شوند تا سایر دوستانی که به ایشان دسترسی ندارند، بتوانند سوالات خود را مطرح کنند و جواب بگیرند؛ البته نه به صورت «ناشناس».
اول. شرایطی بوجود بیاید تا هر دانشجویی بتواند به طور عمیق در حوزه ای که علاقه مند است به تحقیق و تفحص بپردازد، به قول یکی از بزرگواران: «مطالعه در مساحت کم ولی عمق زیاد»؛ در حال حاضر سرفصل های بسیاری برای تدریس وجود دارند از حقوق بشر و حقوق دریاها هست تا حقوق تجارت بین الملل و حقوق بین الملل اقتصادی و همه مجبورند تمام این دروس را انتخاب و بگذرانند در حالیکه بعضی به برخی از این دروس علاقه دارند و تعدادی دیگر به دروس دیگری علاقه مندند؛
دوم. تعدادی از واحدها به صورت عملی ارایه شود مثل کاری که موسسۀ شهر دانش در خصوص شبیه سازی دیوان هر سال انجام می دهد؛
سوم. به غیر از متون حقوقی تعداد دیگری از دروس به زبان انگلیسی تدریس شود تا دانشجویان با زبان تخصصی آشنایی بیشتری پیدا کنند و استفادۀ بیشتری کنند.
در پناه حق

صمدی: با توجه به تجربه شخصی در مقطع کارشناسی بهتر آنست که اساتید محترم در شیوه تدریس خود زمان کمتری را به ارائه مباحث تئوریک اختصاص داده و ذهن دانشجوی حقوق را که در آشنایی با حقوق بین الملل مبتدی است دچار قالب بندی های خشک و انحصاری نکنند چرا که با توجه به پویایی حقوق بین الملل انتقال مفاهیم به شکل مذکور باعث می شود دانشجو صرفا به حفظ و کپی مطالب بپردازد .

عباس امیری: حقوق بین الملل عمومی 1 و 2 را با دو تن از اساتید گرامی دانشگاه علامه گذراندم. کم تجربه بودن من و سرد و کسالت بار بودن فضای کلاس درس، باعث شد تا تقریبا از درس حقوق بین الملل بیزار شوم، وقتی برای آزمون کارشناسی ارشد حقوق عمومی، کتاب حقوق بین الملل دکتر بیگدلی و جزوات دکتر بیگ زاده را خواندم، افسوس خوردم که چرا زودتر با این مباحث آشنا نشدم.
به نظرم تدریس حقوق بین الملل عمومی 1 از درس مقدمه ی علم حقوق سخت تر و مهمتر است، و یک استاد مسلط حقوق بین الملل باید مباحث مهم مبانی و تاریخچه و منابع را تدریس کند تا اساتید کم تجربه تر. استفاده از مثال ها و کیس ها روز، باعث جذاب تر شن این مفاهیم می گردد و در تفهیم مطالب و جذابیت آنها می افزاید.

دانشجو: با استفاده از اساتید جوان در کنار اساتید کهنه کار و قدیمی موافقم

عباس اميري: در مورد نظر آقای لاجوردی به نظرم این یه اشتباهه که خیلی از ماها مرتکب میشیم همیشه اینو از بچه ها میشنویم که فلان استاد باسواده فقط قدرت بیان نداره یا خوب مطلبو انتقال نمیده. به نظرم "علمی که قابلیت انتقال نداشته باشه رو نمی شه علم گفت" کسی هم که قابلیت انتقال دانسته ها و یافته هاشو نداشته باشه عالم نیست.
خیلی از اساتید ما هستند که تالیفات و مقالاتشون بسیار متعدده ولی وقتی سر کلاسشون میری از بیان بدیهی ترین مطالب عاجزند. به نظرم رزومه و تعداد مقالات تو نشریات اصلا ملاک خوبی برای اعتبار علمی افراد نیست. مقالاتی که ملاک دقیقی برای گزینششون وجود نداره در عین اینکه وقتی اسامی مقالات برخی از اساتید رو کنار هم قرار می دی تهش متوجه میشید که همش یه موضوعه با عناوین متفاوت.

حاجي: با سلام خدمت همه دوستان
به نظر بنده یکی از چالشهای اساسی دانشگاهها درگیر شدن اساتید در کارهای اجرایی است و متاسفانه این کار اجرایی کار اصلی آنها را که تدریس و مباحث علمی است بصورت اساسی تحت تاثیر قرار می دهد

droit: محدود کردن دید دانشجویان حقوق به جزوات و کتب تقریبا منجمد، بیسواد پروری محض و ربودن خلاقیت از دانشجویان تازه وارد به دانشگاه،نادیده گرفتن نقش پژوهش و سرهم بندی و کپی پیست مطالب که منتج به سرخوردگی و بیسوادی و غیر مفید بودن در مراحل بالاتر میشود،در بادی امر از ایرادات نظام آموزشی ما در ایران بخصوص در رشته حقوق است.نیاز جامعه دانشجویی حقوق به تغییر جزیی سیستم از تئوریکی صرف به سمت کاربردی،مفید بودن،پژوهش و .....شدیدا حس میشود و راهی است بسمت حقوقدان شدن.

دوست: سلام.. به نظرم اگر نظام پذيرش اساتيد و ارتقاي رتبه آنها و نظام پذيرش دانشجويان دكتري قدري علمي تر و تخصصي تر شود شاهد اين مصائب نخواهيم بود

دانشجو: سلام ...ای کاش اساتید به جای داشتن شغل اداری بیشتر به پایان نامه ها و دانشجو ها توجه می کردند واقعا کدوم باارزشتر پول یا وجدان؟

امير: با سلام. باید قبول کنیم که اساتید زبده و کاربلد در رشته حقوق بین الملل تعدادشون اندکه. از طرفی دانشگاهها نباید یکباره همه چیز را به اساتید جوان بسپارند چرا که فارغ التحصیلان این رشته در نهایت سواد آن چنانی پیدا نمی کنند. به هر حال امیدوارم اساتید جوان از اساتید بزرگ الگو برداری کنند.

سی سی کام: چه فکر جالبی جناب ضیایی احسنت

اراده: با عرض سلام باید بگم خود دانشجو ها هم در انتخاب اساتید مجرب نقش مهمی دارند به طور مثال ما در دوره خودمون در مقطع کارشناسی ارشد حقوق بین الملل دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی که بودیم مدیر گروه یک دفعه یه دانشجوی دکترای دانشگاه ازاد که تازه قبول شده بود برای درس مسولیت سازمانهای بین المللی اورد. بنده خدا مثل اینکه پاش از پله اول روی پله صدم گذاشته بود نمی دونست سر کلاس چی باید تدریس کنه .برای همین به دانشجو زور می گفت و توهین می کرد این موضوع با اعتراض ما رو به رو شد حتی به خذف درس توسط 50 درصد از کلاس منجر شد نتیجه امر این شد که با تعویض مدیر گروه ،مدیر گروه جدید که ادم دلسوزی بود برای ترم بعد یه استاد مجرب که در زمینه حقوق بین الملل صاحب بیش از کتاب و تعداد زیادی مقاله هست را اوردند .اگه ما اعتراض نمی کردیم حتی به قیمت حذف درس ،برای ترم بعد هم همین فرد مذکور به جای یه درس دوتا یا بیشتر بهش میدادند

اميرعلي: خطاب به دانشجو
عزیزم پول مهم تر از وجدانه

friend: سلام
چه ایده جالبی
شما باید برین در مسابقه ایده های برتر شرکت کنید...حیف که زمانش تموم شد
به نظر من خیلی از اساتید وجدان کاری ندارن...احساس دلسوزی برای دانشجو و اینکه بخوای واقعا به دانشجو یه چیزی یاد بدی در بعضی از اساتید نیست. بعضی از اساتید واقعا دلسوزانه با دانشجو همکاری نمیکنن. خیلی اوقات دانشجوها در هر رشته ای خودشون هم تنبلن ولی بعضی از اساتید حتی به دانشجوهایی که علاقه مند هستند هم کمک نمیکنن. وجدان و مسئولیت پذیری در بعضی اساتید نیست. مخصوصا اونایی که در دانشگاه ها و دانشکده ها سمت های اداری هم دارند. البته اساتید بزرگواری هستند که با این وجود که سمت دارند خیلی دلسوزانه به دانشجو کمک می کنند مهم مسئولیت پذیریه.
پذیرش دانشجو دکتری که دیگه واقعا شاهکاره....
با نظر آقای امیری کاملا موافقم. منم در دوران کارشناسی اصلا نمیدونستم حقوق بین الملل چیه. به عنوان یه درس بی اهمیت بود و کلاسا کسل بود. به نظرم اصلا در شان حقوق بین الملل نیست.
دروس دوران کارشناسی ارشد خیلی خیلی کمه. بسیاری از درسای مهم شده اختیاری که از بین اونا هم بعضیاش ارائه میشه. من که دوران کارشناسی ارشدم داره تموم میشه و فکر میکنم خیلی کم بود.
یه چیز دیگه اینکه اطلاع رسانی در همایشها خیلی بده. هیچ بانک اطلاع رسانی قوی و جامعی در ثبت و اطلاع رسانی همایشهای علوم انسانی مخصوصا حقوقی که همایشهای تمامی دانشگاه های ایران رو منعکس کنه نیست. امیدوارم جامعه حقوقی بالاخص جامعه حقوقی بین المللی یک فکری بکنه.
خواهشا این آخری رو خیلی منعکس کنید
با تشکر

سعيد: با سلام
اول اینکه کشور ما که اصلا حقوق بین الملل را قبول نداره پس بحث بی نتیجه است
دوم اگر ما نظر بدهیم برای تغییر است ومسئولین ما هم که گوش شنوا ندارند واصلا به چیزی به نام تغییر اعتقاد ندارند
سوم سنگینی کتابها از یک طرف تنوع ان در طرف دیگر باعث میشود که در سطح کارشناسی هیچ بار علمی نصیب دانشجو نشود
چهارم اشکال منابع این است که تاریخ گذشته اند وهیچ کسی هم حاضر نیست دست به تغییر انها بزند به عنوان مثال:قانون طلاق از سال 2001در اسپانیا رایج شد ودر سال 2005 شکل قانونی گرفت ولی کتاب اقای نجاد علی الماسی هنوز اصلاح نشده ودر باره قانون 10 سال پیش بحث می کند
اساتید هیچ علاقه ای ندارند که وارد بحث بین المللی شوند وارزیابی خودشان را از اوضاع فعلی ومسایل حقوقی ان مطرح کنند.مثل مثائل حقوقی وسیاسی قطع رابطه ایران وانگلیس ،بستن تنگه هرمز از دید حقوق بین الملل و.................

محمود گلستانی: با سلام و عرض ادب خدمت دوستان و تشکر از جناب ضیایی بابت پرداختن به این موضوع پر چالش
متاسفانه عدم تغییر در سرفصل دروس برای چند سال متمادی باعث گردیده تکرار مباحث در اکثر سطوح تحصیلات عالیه به امری عادی تلقی شده و اساتید و به خصوص مسئولین وزارت علوم در این خصوص اقدام موثری ترتیب ندهند.و یا به طور مثال کتابی در زمینه حقوق بین الملل عمومی که چاپ آن به بیش از 20 بار نیز رسیده است ، باید بدون تغییر و ویرایش موثر تجدید چاپ شود؟ آیا در سالهای اخیر در حوزه حقوق بین الملل هیچ گونه تغییر ایجاد نشده؟نظریات جدید مفاهیم نو.....؟
متاسفانه با وجود اینکه به تازگی آزمون دکتری به صورت نیمه متمرکز اخذ میشود.همچنان شاهد این موضوع هستیم که روابط در اغلب سطوح بر ضوابط حاکمیت دارد.
و نکته آخر اینکه بهتر است موضوعات روز و کار آمد از طرف اساتید به دانشجویان ارجاع شود و از اینکه به تکرار مباحث بپردازیم خودداری گردد.که البته این امر پژوهش مستمر اساتید و دانشجویان را می طلبد.به امید روزی که شایسته سالاری را در تمامی سطوح علمی شاهد باشیم و به نیروهای جوان و فعال(با حمایت اساتید زبده) هم فرصت حضور داده شود.

محسن ف: تذکر به اراده.. آقا یا خانم محترم.من در دوره دکتری دانشگاه آزاد نیستم ولی این مطلب خدمتتون عرض کنم دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات در رشته حقوق بین الملل (دوره ارشد و دکتری)از اساتید مطرحی مانند دکتر ضیایی بیگدلی دکتر بیگ زاده دکتر الماسی ..... بهره می برد که بعید میدونم دانشگاه اشرفی اصفهانی از چنین موهبتی برخوردار باشه.(با مراجعه به سایت دانشگاه میتونید صحت مطالب درک کنید)پس بهتره به جای اینکه به دانشگاهی توهین کنیم واقع بین باشیم و ضعف افراد را دلیلی بر نوع دانشگاه ندونیم. و با حفظ احترام به هم از حدود اخلاقی تجاوز نکنیم.چه بسا برخی افراد با باند بازی وارد برخی دانشگاه های مطرح شدند

friend: واقعا
در ایران هرچی حقوق بین الملل پیشرفت کنه باز بی فایده است مسئولین با پرستیژ ایران بدون هیچ اطلاعات بین المللی و حقوقی به شدت بازی می کنن و واقعا جای تاسف داره...
اما بحث سر نظام آموزشی حقوق بین الملل هست نه تاثیر و رابطش بر اعمال مسئولین.. البته اون به شدت جای بحث داره
من که از وقتی حقوق بین الملل رو انتخاب کردم نگرانی هام بیشتر شده و هر روز فکر میکنم خودم و کشورم همواره در معرض تهدید و نابودی ام!

يك دانشجوي دكتري حقوق: واقعيت قضيه اينه كه در تشخيص مفهوم استاد هم دچار سردرگمي شديم. يعني ما نمي دونيم كي رو بايد استاد بدونيم اوني كه رتبه استادي گرفته و با افتخار شاگردي اش رو مي كنيم اما هيچ كس ديگه جز خودش رو قبول نداره و ذكر مطلب از همكار ديگه اون مساوي با خيلي نتايج منفي است! واي به حال تو دانشجو كه مدام بايد تحقير و بي اعتنايي رو تحمل كني و جرمت اينه كه در فلان دانشگاه و با فلان استاد داري كار مي كني!!! راهنماي رساله ات مي شه اما براي گرفتن يك وقت نيم ساعته بايد هفته ها بل ماه ها بدويي! شش ماه سال بيشتر نمي تونه ايران رو تحمل كنه و تو مي موني و پز اين كه استاد راهنمات فلانيه! و... يا كسي كه حاضره وقت بذاره ديگران رو هم قبول داره اما به جرم گرفتن رساله با اون مغضوب اساتيد پايه بالا مي شي و مدام نگران جلسه دفاعيه و يا نمره درس هاي پاس نشده ات! برخي ديگر هم كه اساسا توانايي راهنمايي كردن و يا انتقال دانش خود را ندارند و از روي شانس و فارغ التحصيل شدن در مقطع زماني خوب به اين درجه رسيده اند. خلاصه با اين همه بدبختي درس مي خوني و در همين سرزمين و در دانشگاهي ديگر همه امور بسيار ساده و سرسري به پايان مي رسه و...

... : آقای ضیایی این بحث ها نتیجه ای هم دارد؟ما این بحث هارا فراوان داشتیم اما نتیجه ای نگرفتیم.

ضيايي: با سلام خدمت ... و سایر دوستان. شخصا اطلاع دارم که بسیاری از اساتید بزرگ حقوق بین المللی که می شناسیم عنایت داشته و از بازدیدکنندگان این وبلاگ هستند و لذا نقطه نظرات طرح شده مطمئناً می تواند مفید به فایده باشد

اراده: سلام محسن ف
غرض از صحبت من توهین نبوده شما هم به جای اینکه مغز کلام را بگیری سریع رو کلمه دانشگاه ازاد واکنش نشون ندید.اول اینکه من نظرم این بودکه شخص داستان ما واجد صلاحیت علمی برای تدریس در مقطع کارشناسی ارشد در اون مقطع زمانی نبود .دوم اینکه بر همگان معلوم که ورود به دانشگاه ازاد در هر مقطعی هیچ معیار و کنترلی نداره وهرکسی با هر سطح علمی با کمی خوندن می تونه قبول بشه. دوم اینکه اساتید نامبرده شما الخصوص دکتر بیگدلی متعلق به دانشگاه خاصی نیستند سعی در مصادره کردن این افراد به نام دانشگاه ازاد نداشته باشید.سوم اینکه اگه حضرات قدر این اساتید بزرگوار را در دانشگاههای دولتی می دونستند شاید اصلا به دانشگاه ازاد نمی امدند چهارم اینکه استاد خوب دلیلی بر وجود دانشجوی خوب نیست .پنجم اینکه شما که پیش قضاوت نمی کنید اول برید ببینید استادهای بین الملل دانشگاه اشرفی چه کسای هستند بعد نظر بدید .ششم اینکه توصیه می کنم حتما اخبارهای سخرانیهای این اساتید را دنبال کنید .خبر دارم چند ماه قبل جناب استاد بیگدلی سخرانی پر شوری در همین دانشگاه داشتند پس حتما نظر ایشون را هم راجع به این دانشگاه بپرسید.در اخر باید بگم اصل کلام من این بود که نقش دانشجو در اوردن اساتید مجرب یک نقش کلیدی هست. به امید روزی که قدرت تجزیه تحلیلمون بر هر تعصب دیگه برتری داشته باشه.

ارشد بین الملل. نسترن: آقای اراده.. سلام
عزیز من خوب بی احترامی کردی چرا قبول نمیکنی شما؟ میگید به مغز کلام باز میگی ورورد به دانشگاه آزاد....... کنترلی نداره..../من خودم میشناسم افرادی که ممتاز بودند و نتونستند وارد دودره دکتری علوم تحقیقات بشند. انصافا سطح مصاحبه و خود دوره علوم تحقیقات بالاست. شما خیلي متعصبی روی دانشگاتون عزیز جان.

lawyer: آقای اراده چرا از اصل قضیه دور میشی؟ از یطرف میگید دانشگاه ما استادامون بین المللیه و از یک طرف هم میگی دکتر بیگدلی اومده دانشگامون. تعارض داره حرفات برادر. عصبانیت در بحث علمی سم هست.

friend: البته جسارت به محضر دوستان از جمله آقای محسن نباشه. به عنوان یه خواننده که نظرات دوستان رو میخونم خواستم به نوبه خودم بگم منم نظر آقای محسن رو که خوندم احساس کردم نظر آقا یا خانم اراده رو اشتباه فهمیدن. همونطور که ایشون خودشون گفتن نظرشون در مورد نقش دانشجوها در ارتقا سطح علمی دانشگاهشون بود. من با نظر ایشون موافقم. اما متاسفانه دانشجوها در دوره ارشد بیشتر به فکر زود تموم کردن و دفاع کردن هستن تا ارتقاء سطح کیفیت اساتید و دروس. البته صحبت بنده ناظر به تمام دانشجوها نیست. دانشجوهایی که من دیدم اینجوری بودن.
حالا این دانشگاه اشرفی اصفهان دکتری هم داره ما شرکت کنیم؟
من عاااااااشق اصفهانم
خدمت... میخواستم بگم این بحث ها نتیجه هم نداشته باشه لااقل حرفامونو یه جایی میزنیم.
در ضمن ما خودمون آینده رشته خودمون و کشورمون رو میسازیم. امیدوارم وقتی استادی چیزی شدیم حرفای امروزمونو یادمون نره.

عمادی: هر چیزی سر جای خودش باشه چه در بحث علمی .....و بقیه موارد دیگه. باور کنید هیچ مشکلی پیش نمیاد.
راستی چرا به نظرتون آقای دکتر بیگدلی بازنشسته اجبار ی شدند؟!

ایمانی: من با محسن موافقم. با اینکه علوم تحقیقات درس نخوندم ولی باید به حدود هم و نهاد دانشگاه احترام بگذاریم.
فراموش نکنیم تمامی این دانشگاهها مورد تایید وزارت علوم هستند.
و .........

friend: مجددا میخواستم این نظرم رو به استحضار برسونم:
اطلاع رسانی در همایش و کنفرانسها و حتی سخنرانی ها و کارگاه های آموزشی مرتبط با رشته حقوق بین الملل اونجور که باید انجام نمیشه. درسته که وبلاگ شما و بلاگ هایی از این قبیل بخشی از این اطلاع رسانی رو انجام میدن اما واقعا جای یک مرجع اطلاع رسانی مخصوص در این موضوع خالیه. سیویلیکا مرجع قوی در حوزه کنگره ها و همایشهاست که اغلب در حوزه مهندسی است و من در علوم انسانی چنین مرجعی رو تا به حال ندیدم.
خیلی خوب میشه اگه چنین اتفاقی در مورد اطلاع رسانی همایشها بی افته. پیشنهاد من اینه که یه سایتی تاسیس بشه به نام بانک اطلاعات همایشهای حقوقی با لینک ثبت همایش و خبررسانی به اعضا و از این قبیل. و در هر جای ایران همایش یا چیزی از این قبیل میخواد انجام بشه در اون سایت ثبت کنن تا این بانک اطلاع رسانی رو سریع و دقیق انجام بده.
نمونه چنین بانک های اطلاع رسانی در رشته های دیگر هست.

محسن ف: عرض سلام خدمت اراده
احساس می کنم قبل از اینکه بنده پاسخ حضرتعالی بدم دوستان به شما پاسخ دادند. بنده فقط این مطلب اشاره میکنم که از بیانات جنابعالی متوجه می شویم که شما از روی تعصبات صحبت میکنید. آیا دانشگاه شهید اشرفی مجوز چاپ مجله علمی پژوهشی دارد؟(از سال 87 مجله حقوق وسیاست دانشگاه آزاد با مجوز رسمی فعالیت میکند) بنده عرضم با یک نکته دیگه به پایان میرسونم مراجعه کنید به سایت رسمی : http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=150020 و رتبه 29 دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات که موسسه بین المللی سایماگو (مورد تایید وزارت علوم) هست مشاهده کنید.که حتی این دانشگاه از بسیاری از دانشگاههای سراسری هم رتبه بیشتری کسب کرده.البته بنده در این لیست اسمی از دانشگاه شهید اشرفی نمیبینم.به امید آن روز که واقع بین باشیم و در جهت توجیه خود با کلمات بازی نکنیم.

حقوق: آقای ضیایی قبل از طرح چنین مباحث ومناظراتی اول فرهنگشو بین دانشجویان جا بندازین متاسفانه همه از اصل مطلب دور شدند من به شخصه در بین عرایض عزیزان جای خالی مبحث اصلی مناظره را خالی می بینم متاسفانه تبدیل شده به مکانی برای به رخ کشیدن دانشگاهها که بعید بودنش از دانشجویان مقاطع تحصیلی تکمیلی بسیار ناراحت کننده است

اراده: با عرض سلام خدمت دوستان
باید عرض کنم که دوستان که از اغاز نظری که من دادم و واکنشی که جناب اقای محسن نشون داد یه نظر اجماالی بیندازند. ایشون یه کلمه تو صحبتهای من گرفته و نظر شون را هم محترمانه عنوان نکردند من هم به اصل مقابله به مثل با شرایط خاص خودش معتقدم. در کل ایشون با مهارت خاصی در جنجال افرینی ،دوستان دیگر را هم طوری براشون جا انداختند که من در مقابل دانشگاه ازاد موضع گرفتم
نخیر اینطور نیست من فقط مطالب کلی عرض کردم دانشگاه هرکجا و هر چی باشه ،در نهایت دانشجو خودش باید سواد علمی کسب کنه که البته با داشتن استاد خوب کارش راحتر میشه
یه نکته هم خدمت محسن خان، اقا محسن خیلی از این رده بندیا با معیارهای علمی صرف سنجیده نمیشن حتم بدون که معیارهای سیاسی توش خیلی دخیل مخصوصا با این حال و روزی که مجموعه مدیریتی دانشگاه ازاد این روزا در مقابل نظام اسلامی داره
درپایان عرض ارادت خودم رانسبت به همه دوستان الخصوص جناب فرند خان (friend) اعلام می کنم

صمدي: سلام
خطاب به دوستانی که به جای بحث و مناظره در خصوص ارتقا و پیشبرد آموخته ها به مباحث حاشیه ای و بی ارزش دامن می زنند واقعا احساس نمی کنید ریشه ی بسیاری از عقب ماندگی و در جازدن ها به همین خود فریفتن ها و ادعاهای واهی برمی گردد؟

اراده: خدمت جناب لایر (lawyer) برادر صحبت من راجع اساتیدی مثل جناب استاد بیگدلی اینه که این اساتید مختص کل جامعه ی حقوقی هستند شما اولین جواب اقا محسن به اینجانب را بخونید متوجه خواهید شد که ایشون هستند که از اسم این اساتید استفاده می کنند وعدم حضورشونا در دانشگاههای شهرهای دیگه نقص میدونند

ك: دوستان گرامی و آقای ضیایی عزیز
چند نکته:
الف- به نظرم بحث به بیراهه رفته، دوستان به جای اینکه این دانشگاه رو تو سر اون دانشگاه بکوبن و از افتخارات دانشگاه خودشون حرف بزنن، در مورد چالش هایی که امروز آموزش حقوق بین الملل در ایران باهاش مواجهه نظر بدن. اینکه این دانشگاه فلانه و اون دانشگاه فلان هیچ دردی رو دوان نمیکنه.
به عنوان مثال می توان در خصوص موارد ذیل صحبت کرد: 1- حقوق بین الملل داره حقوق داخلی (جزا، خصوصی و عمومی داخلی) رو به طور کلی تحت الشعاع قرار میده، آموزش آن به خصوص در دوره کارشناسی چطور باید باشد، 2- دامنه آن چنان گسترده شده که حدود بیست شاخه پیدا کرده و بحث تخصص گرایی مطرح شده، نظام آموزشی در ایران را چگونه با این تحول انطباق داد 3- چرا سهم اندیشه های حقوقدانان ایرانی در توسعه حقوق بین الملل کمه (عضویت در محاکم و نهادهای حقوقی بین المللی مانند آی سی جی و کمیسیون ح.ب. که نقش مهمی در این زمینه داشته اند)، چرا تالیفات حقوقی بین المللی ما به زبان خارجی اندکه (مشکل کجاست؟)، 4- آیا در ایران آزادی بیان دانشگاهی که لازمه آموزش مناسب مسائل حقوق بین الملله وجود داره،5- آیا اسلامی کردن حقوق بین الملل به طور کلی با مفهوم و تعریف حقوق بین الملل سازگاره .6- ما در عصری هستیم که سخن از چند فرهنگی حقوق بین الملله چگونه ما میتونیم در این چند فرهنگی نقش داشته باشیم (به عنوان بخشی از جامعه جهانی) 7- ایا آموزش حقوق بین الملل در ایران با این تحولات روز پیش میره، اگر نه، چه تدبیر و برنامه ای باید ریخته بشه 8- آیا سرفصل های واحدهای درسی حقوق بین الملل مناسبه، 9- آیا میشه حقوق بین الملل را بومی کرد، 10- ایا همکاری نهادهای دولتی مانند وزارت خارجه و قوه قضاییه (از طریق در دسترس قرار دادن اسناد مربوط و آراء قضایی مربوطه جهت آموزش ح. ب.) با مراجع دانشگاهی در سطح قابل قبولیه و ....

friend: آقایون و خانم ها به نظر من از بحث اصلی دور نشیم و به نظرات هم احترام بزاریم. چون مناظره کتبی هست و همدیگر رو نمیبینیم و نمی شنویم موجب سوء تفاهم و سوء برداشت از نوشته های هم می شویم.
(:؟

رنجبر: با سلام و خسته نباشید
در حال حاضر یکی از فعال ترین اساتید حقوق بین الملل ایران مدرک دکتری خودشان را از دانشگاه علوم و تحقیقات دریافت کرده اند و از خیلی از اساتیدی که در خارج از کشور تحصیل کرده اند، با سوادتر هستند؛ البته به نظر بنده جای این بحث(مقایسۀ دانشگاه ها) اینجا نیست.
نمی دانم چرا تمام کاسه و کوزه ها را باید سر اساتید شکست؟ فراموش نکنیم که اینجا یک دهم حقوقی که باید به اساتید بپردازند را می دهند و ده برابر از آنها کار می کشند، قطعاً استادی که چندین سال درس خوانده و زحمت کشیده این حق را دارد که به اندازۀ سوادش، در آمد داشته باشد، به همین خاطر مجبور است چندین جای مختلف کار کند تا به حق واقعی خودش برسد؛ بنابراین قسمتی از مشکلات از نظام آموزشی ناشی می شود، ضمن اینکه به نظر من دانشجویان تنبل هستند و تمام مطالب را آماده می خواهند، نمونه اش خودم؛ البته شرایط را هم باید مد نظر قرار داد که چرا اینطور شده است.
ضمن اینکه قدر بعضی از اساتید را باید دانست به خصوص عزیزانی که با اینکه تمام شرایط تدریس در دانشگاه های معتبر بین المللی را دارند، آنقدر مرام دارند که در ایران بمانند تا دانشجویان از وجودشان استفاده کنند؛ البته اگر مستعفی نشوند!

ه- ف: با سلام خدمت تمامی عزبزان
در ارتبای با بحث و مباحثه تعصبی بین اراده عزیز و محسن عزیز این عرض کنم خدمت دوستان که آقای اراده من تمامی مباحث مطالعه کردم (با احترامی که برای شما به عنوان یک عضو علمی از این خیل علاقه مندان قائل هستم) ولی نباید شما عنوان میکردید فلان استاد از فلان دانشگاه..... و یا بحث عدم کنترل..... خوب طبیعیه در تقابل با شما دوستان دیگر هم موضع میگیرند.آغاز کننده انحراف شما بودید.و در مورد آقای محسن شما هم نباید در مقام مقابله به مثل جبهه میگرفتید.چون از اصل بحث داریم دور میشیم.موضوع چالشهای پیش روی نظام آموزشی حقوق بین الملل هست.شاد و سلامت باشید

ضیایی: ضمن عرض سلام مجدد به همه عزیزان.. با عرض پوزش از از این پس نظراتی که مرتبط با موضوع نباشند تنها در قسمت نظرات باقی خواهند ماند و به روی صفحه اصلی منتقل نخواهند شد. با تشکر

ک: به نظرم از مشکلات اصلی آموزش حقوق بین الملل در ایران موارد زیر است (با احترام به همه عزیزان از جمله اساتید محترم):
1- برخی اساتید متاسفانه بدون مطالعه کامل و بدون تسلط بر موضوع در کلاس درس حاضر می شوند. در مواردی به روخوانی جزوه یا کتاب خودشان در کلاس می پردازند و از دانشجویان می خواهند که مطالب را دیکته کنند و همانند دبستان مطالب را حفظ و موقع امتحان بازگردانند.
2- برخی اساتید با اینکه نسبت به درس مربوط تسلط دارند، اما متاسفانه به روز نیستند. مثلاً هنگامی که می خواهند مثال بزنند فوراً یاد قضیه کانال کورفو، قضیه نیکاراگوا، سلاح های هسته ای می افتند، نه آراء جدید آی سی جی یا دیگر محاکم بین المللی.
3- مورد دیگر این است که برخی اساتید دانشجویان در مباحث کلاس شرکت نمی دهند. رویه قابل تحسین برخی اساتید این است که هر دانشجو حداقل باید یک "ارائه" در طول ترم داشته باشد. پس از اتمام ارائه هر دانشجو، دیگر دانشجویان اگر بر مطالب او نظری یا ایرادی داشته باشند، بیان می کنند. در پایان ترم نیز هر دانشجو موظف است موضوع خود را به صورت کتبی ارائه دهد.
4- عدم تخصص گرایی نظام آموزشی ما از دیگر موارد است. برخی از اساتید درس هایی را انتخاب می کنند که در آن زمینه به نسبت سایر اساتید موجود از تخصص کمتری برخورداند.
5- سیاست زدگی برخی دانشگاه ها سبب می شود که گروه مربوط اجازه ندهد که برخی از اساتید با سابقه و متبحر برخی واحدهای درسی را تدریس کنند. مانند درس نظام حقوق بین الملل بشر در برخی دانشگاه ها (دولتی) که فقط به برخی اساتید با گرایش سیاسی خاص واگذار می شود.
6- جو سیاسی باعث شده که اساتید نتوانند با فراغ بال تمامی مسائل مربوط به ایران به طور جزیی و صریح در کلاس تجزیه و تحلیل کنند. یعنی آزادی بیان ندارند.
7- عدم توجه برنامه آموزشی حقوق بین الملل به تحقیق و پژوهش. این امر باعث شده که پژوهش های دانشجویی چندان رشد نکند.
8- تمایل دانشجویان صرفاً به گذراندن واحد و اخذ مدرک، بدون اینکه به این رشته علاقه ای داشته باشند. دلیل آن را باید در دروس کارشناسی جستجو کرد. واحدهای حقوق بین الملل در کارشناسی را به اساتیدی واگذار می کنند که توانایی کمی در جذب دانشجویان به حقوق بین الملل دارند. در چشم درصد زیادی از دانشجویان کارشناسی حقوق بین الملل در میان سایر دروس دوره کارشناسی (جزا و خصوصی) از اهمیت بسیار کمی برخوردار است. حال آنکه با تحولات سالیان اخیر، به ویژه "بین المللی شدن حقوق"، سایر گرایش های حقوق داخلی، مفاهیم، تاسیسات و ارزش های خود را از حقوق بین الملل عاریه خواهند گرفت.
9- کپی و پیست کردن تحقیقات سر کلاسی و عدم توجه استاد به این مطلب.
10- عدم تسلط دانشجویان به زبان انگلیسی. با اینکه از دوره راهنمایی ما شروع به یاد گرفتن زبان انگلیسی در مدارس می کنیم، اما پس از گذشت سال ها همچنان در این خصوص ضعف داریم. نه تنها در نوشتن و صحبت کردن (که مهارت بیشتری میخواهد) بلکه در خواند متون انگلیسی نیز مشکل داریم. این مساله به خوبی کارایی سیستم آموزش زبان انگلیسی در ایران را نشان میدهد. بماند قصه زبان فرانسه...
11- مواردی را که استاد از دانشجویان درخواست می کند، انجام نشده باقی می ماند، مانند مطالعه راجع به موضوع جلسه آینده.
12- برخی دانشجویان یادگیری حقوق بین الملل را فقط در سرفصل های وزارت علوم می بینند، در حالیکه سرفصل های مزبور علاوه بر کهنگی، بسیار از جامعیت به دور هستند.
13- عدم آشنایی دانشجویان با منابع. اگرچه در عصری زندگی می کنیم که بسیاری از منابع مهم پایان نامه را می توان از سایتهای رایگان مثل گوگل بوک، گیگاپدیا، إس إس آر إن یا حتا سایت خود مجلات حقوق بین الملل دانلود کرد یا مطالعه آنلاین نمود، اما دانشجویان از این موارد اطلاع کافی ندارند. در واقع "منابع" نیمی از تحقیق و پژوهش خوب را تشکیل می دهد.
* مسائل بالا نه با قصد اهانت و جسارت به اساتید عزیز یا دانشجویان گرامی، بلکه درد دلی بود با دوستان از واقعیتهای تلخ که همه ما به خوبی از آن با خبریم (الحق مرٌ).

نصرتی: بنده از آقای اراده گله مندم به نظرم نباید به آن نحو اظهار نظر می کردند ایشان کلا مسیر بحث را تغییر دادند به نظرم حالا که فرصت مناسب پیش آمده است بهتر است به حاشیه نرفته و با هم اندیشی به یک جمع بندی مناسب برسیم و با کامنت حقوق موافق هستم بهتراست فرهنگمان را ارتقا دهیم و با توجه به فرمایش جناب ضیایی: اساتید مطرح از وبلاگ بازدید می کنند چنین بحث هایی را شایسته نمی بینم

ضیایی: علاقه مندم شخصاً از  ک عزیز که به خوبی نکات مهم و دردهای مشترک را بیان کردند تشکر کنم.

شازده كوچولو
: آقا یا خانم ک
ممنون. دقیقا درست گفتید

محمد: ضمن تشکر از جناب ضیایی عزیز
به نظر حقیر علاوه بر مسائل ارزشمندی که دوستان بیان فرمودند، اصلاح سیستم نخبه پروری و یا پذیرش دوره دکتری کشور از جمله در حوزه حقوق بین الملل بسیار حیاتی است. تا قبل از شیوه ی جدید نیمه متمرکز دوره دکتری یک دانشجو باید کلیه ی دروس حقوق بین الملل عمومی و خصوصي و سازمانها را مطالعه می کرد. در حالی که تخصص با جزیی شدن رابطه مستقیم دارد. حقوق بین الملل عرصه وسیعی از مقرارات و اصول است که هر کدام عمری را می طلبد. با آمدن شیوه ی نیمه متمرکز قوز بالا قوز شد. مدنی و تجارت و اساسی و اداری و جزا و فقه و چه چه هم اضافه شد. گویی که قرار است از این کنکور حکیم ابو علی سینا بیرون آید و همه چیز دان. به نظر میرسد این رویه با متخصص پروری تناسبی نداشته باشد. و همینطور در دوره دکتری گرایش ها به صورت کاربردی تحصیل شوند متخصص حقوق ب دریاها. متخصص حقوق ب کیفری متخصص حقوق ب بشر دوستانه و.....

...: با تشکر بسیار از نظرات کارشناسی و بجای عزیز بزرگوار ک، به نظرم ایشان هر چه دغدغه دانشجویان در عرصه آموزش حقوق بین الملل بود را مطرح نمودند. تقاضا می شود مباحث مطرح شده توسط ایشان را به نقد و بررسی گذاشته تا ان شاءالله سرآغازی شود برای اصلاح و بازنگری اساسی مسائل آموزشی.

محسن ف: بنده اگر باعث مکدر کردن و انحراف بحث شدم از تمامی دوستان پوزش می طلبم.به امید اینکه حقوق بین الملل جایگاه واقعی خودش در نظام آموزشی پیدا کنه.
موفق و منصور باشید.

ك: به شازده کوچولو
آقای ک

غريبه: باسلام خدمت دانشجویان عزیز و اساتید محترم و باتشکر از ابتکار عمل جناب آقای دکتر ضیایی
همانگونه که مستحضرید برای مناظره علمی و چالشی چند مولفه بایدمدنظرقرارگیرد
1-مناظره کنندگان از هرگونه تعصب رشته ای ودانشگاهی و جایگاه علمی بدور باشند
2-دوستان از هرگونه فرافکنی و توهین به یکدیگر پرهیز نمایید
3-مناظره علمی و منطقی به هدف مطلوب خود خواهد رسید
4- از هرگونه نظر غیر علمی وغیر تخصصی پرهیز نمایند
5-در فضای مناظره از هرگونه ذکر نام استاد یا دانشگاه و یا... جدا خودداری شود
6- از هرگونه بداخلاقی و نوعی هنجارشکنی در فضای علمی مناظره پرهیز نمایید
در پایان لازم ذکر است که اگر توانستیم در یک سطح پایین از مناظره توانستیم اصول مناظره را مدنظر قرار دهیم قطعا در مناظرات دانشگاهی و تریبون های آزاد و کرسی های آزاد اندیشی و مناظرات انتخاباتی قطعا پیروز عرصه رقابت خواهیم بود
در مورد موضوع مناظره ذکر چند نکته لازم است
1-درموردکتب درسی بایدگفت که با توجه به ترجمه ای بودن بیشتر کتب ح .ب اغلب دچار فقر معنایی و لغوی هستندکه این امر نیازبه تلاش و کوشش بسیاردارد.بروز نبودن و اغلب غبار کهنگی و فرسودگی بر انها نشسته مشکل دیگر کتب ح.ب است اگرچه این رشته رشته ای پویااست ولی بیشتر کتب آن همان کتاب هایی هست که اساتید ما حدود 15سال پیش خوانده اند واین که کتابها متاسب با مسائل و آرا روز نمی باشند.عدم رجوع دانشجویان به کتابخانه ها و باخبر نبودن از کتب تازه منتشر شده و رجوع زیاد به سایت های اینترتی مشکل دیگر است. مشکل دیگر گران بودن کتب و بعضا نادر یافت شدن کتب دانشجویان را در مطالعه کتب ارزشمند حقوق بین الملل با زحمت مواجه می کند .
2-استفاده از اساتید جوان و فعال اگرچه در بروز بودن استادو بروزشدن دانشجو تاثیر بسزایی داردولی هیچگاه نباید تجربه ومنش و اخلاق اساتید گذشته را انکار کرد.اساتید محترم باچاپ مقاله های متعدد هم در بروز بودن خود و هم در جایگاه علمی کشور نقش بسزایی دارند.استفاده از یک روش تدریس(صحیح یا غلط)در طول سالیان متمادی بدون در نظر گرفتن نیازهای روز دانشجویان. بعضامشاهده می شودکه برخی اساتید از ارائه تجربیات و ارائه نظر به دانشجویان کوتاهی می کنند. متاسفانه در بحث پایان نامه برخی اساتید تصور می کنند که بغیر از استاد راهنماو مشاور شخص دیگری راغب به همکاری با دانشجو برای نوشتن پایات نامه نیستند.

ك: دوست گرامی، آقای ضیایی
با سپاس مجدد از فرصتی که فراهم کردید
امیدوارم که دوستان نیز مشارکت کنند تا شاهد تنوع نظرات باشیم
نکته دیگر اینکه نباید از نقش و اهمیت دو سازکار مهم کمک آموزشی در رشته حقوق بین الملل غافل شد. به عنوان مورد اول باید به همایش ها و کارگاه های آموزشی اشاره کرد. وجود این همایش ها و کارگاها تا حدودی در به روز کردن دانشجویان کمک می کند و از سویی بخشی از کمبود برنامه آموزشی حقوق بین الملل در دانشگاه ها را جبران می کند. اما متاسفانه شهریه ای شدن شرکت در همایش ها (مخصوصاً همایش هایی که نهادهای وابسته به دولت همانند کمیسیون حقوق بشر اسلامی [به عنوان مثال در مورد سخنرانی چند روز پیش آقای ساسولی] برگزار می کنند)، مانعی است در راه مشارکت دانشجویان در این برنامه ها. در هر حال نباید از این نکته غافل شد که به رغم این مشکل، شمار این همایش ها و البته به صورت رایگان رو به افزایش است.
مورد دیگر که می توان از آن به ابزار کمک آموزشی یاد کرد مجله های علمی است (دوست دارم در این خصوص تنها بر "مجله حقوقی بین المللی" به عنوان تنها مجله اختصاصی تمرکز کنم. البته در چند سال اخیر سالنامه ایرانی حقوق بین الملل نیز منتشر می شود که از آن اطلاع کافی ندارم و ترجیح میدهم قضاوت نکنم). مقالات مجله حقوقی بین المللی از ویژگی "به روز بودن" برخورداند، اما 3 نقصان در خصوص کار این مجله وجود دارد:
1- متاسفانه برنامه نقد کتاب نادیده گرفته شده است. شکی نیست که این موضوع می تواند نقش به سزایی در ایجاد و تثبیت تفکر انتقادی سالم نه تنها در بین دانشجویان بلکه حتا در میان اساتید داشته باشد. 2- غفلت از منتشر کردن "رویه دولت ایران در خصوص مسائل حقوق بین الملل" (صرف نظر از مسائل سیاسی). اگر قصد داریم در توسعه ماهوی نظام حقوقی بین المللی نقش داشته باشیم، باید دانشگاهیان به طور واضح و مستند بدانند و تحلیل کنند که رویه دولت ایران به عنوان مثال در خصوص توسل به زور علیه بازیگران غیر دولتی چیست. با اینکه مجله حقوقی بین المللی وابسته به مرکز حقوقی بین المللی ریاست جمهوری است و طبیعتاً از تسهیلات و توانایی بیشتری در ارتباط بر قرار کردن با وزارت امور خارجه و سایر دستگاه های ذیربط برخوردار است، اما از این نکته مهم غفلت کرده است. ذکر رویه دولت متبوع در مجله های ذیل (هم مجلات شرقی و هم غربی) خود دلیلی محکم بر اهمیت آن است: مجله آمریکایی حقوق بین الملل، مجله ژاپنی حقوق بین الملل، مجله کره حقوق بین الملل، سالنامه آلمانی حقوق بین الملل، مجله و سالنامه فرانسوی حقوق بین الملل، سالنامه بریتانیایی حقوق بین الملل، سالنامه کانادایی حقوق بین الملل، سالنامه اسپانیایی حقوق بین الملل.
3- عدم وجود مقالات انگلسی یا فرانسوی زبان. با وضعیت موجود تنها راهی که به نظر می رسد این است که مجله حقوقی بین المللی پذیرش مقالات لاتین را در دستور کار خود قرار دهد و در کنار مقالات فارسی و در یک شماره آنها را منتشر کند. در واقع با این اقدام، غیر فارسی زبانان نیز می توانند بخشی از مقالات منتشره در ایران را مطالعه کنند. نمونه این مورد را می توان در بسیار از مجلات از جمله مجله حقوق بین الملل هایدلبرگ آلمان یا مجله میسلوک بلغارستان مشاهده کرد. ناگفته نماند که ما باید اندیشه های خودمان را به آنسوی مرزها منتقل کنیم چرا که بخشی از جامعه بین المللی هستیم و در عصری که سخن از مشارکت همه فرهنگ ها در توسعه حقوق بین الملل است، نباید فقط نظاره گر دیگران باشیم. آلمانی ها و چینی ها نمونه بارز این مساله در سالهای اخیر هستند.

رنجبر: بنده هم دو راهکار پیشنهاد می کنم:
اول اینکه دانشجویان سعی کنند در کلاس درس اساتید سایر دانشگاه ها حاضر شوند؛ البته بعضی از اساتید اجازه می دهند و بعضی دیگر خیر ولی امتحان کردنش مجانی است و مطمئناً خالی از لطف نیست.
دوم اینکه دفتر خدمات حقوقی بین المللی ریاست جمهوری علاوه بر اینکه دارای مجلۀ حقوقی بین المللی است از کتابخانۀ تخصصی غنی و به روزی نیز برخوردار می باشد به طوریکه می توانید چاپ های اخیر مجلات مختلف خارجی را در آنجا مطالعه بفرمایید ولی نکتۀ عجیب اینجاست که بسیار خلوت است و این امر برای دانشجویانی که ادعا می کنند اساتید به روز نیستند و مطالب جدید ارایه نمی کنند خجالت آور است.
اساتید به روز نیستند، ولیکن دانشجو می تواند خودش را به روز نگه دارد. کوتاهی خودمان را به گردن اساتید نیاندازیم

دانشجو 85: سلام به نظر تون انقدر که الان دانشگاه ها و وزرات علوم الان داره به معدل اهمیت میده ,واقعا نمره تنها ملاک ارزش علمی یه دانشجو هست ؟ افراطی نشده این قضیه ؟این که یه شاگرد اول بدون هیچ مصاحبه ای در مقابل کسی که آزمون ارشد داده و با حجم کتاب ها باید یکسان باشند البته تو خیلی از دانشگاهها به عنوان استعداد درخشان شناخته می شند و از مزایایی برخوردار هم هستند من متعقدم این رویکرد وزرات علوم افراطی چون سطح دانشگاه ها برابر نیست .استادا هر کدوم شون یه جور نمره میدن. دومین مسئله ای که خیلی از بابتش ناراحتم پذیرش زیاد دانشجو در مقطع ارشد و دکترا است این باعث شده که تو خیلیی از رشته ها دانشجو ها فقط برای مدرک نه برای علم درس بخونند.وهم این طور سطح علمی پایین اومده چون خیلی از افرادی که سطح علمی بالاتری دارند به خطر عدم تونایی مالی نمی تونن ارشد بخونن در حالی که خیلیا با سطح پایین تر دارن مدرکشون می گیرند .البته دلیل بر این نمیشه بگیم که همه ضعیف هستند. ولی واقعیت ؟!

ضيايي: دوستان در نظرسنجي هم شركت كنيد 
 
friend: سلام به دوستان
از دانشجو 85 میخواستم بپرسم مگه دانشجوهای شاگرد اول بدون مصاحبه میرن دکتری؟ من این موضوع رو نشنیده بودم تا حالا. میدونستم که در بعضی از دانشگاه ها با شرط معدل و رزومه خوب و قوی دانشجو بدون کنکور رو برای مصاحبه قبول میکنن اما اینکه شما فرموده بودین رو نشنیده بودم. دوستان دیگر هم اگر در این خصوص اطلاعاتی دارن بگن ببینیم قضیه از چه قراره
صحبت دوست عزیز رنجبر هم کاملا صحیحه. خیلی خوب فرموده بودن که بعضی از دانشجوها همه انتظار و توقع رو از اساتید دارن و خودشون اصلا زحمت نمی دن تا در مورد مسائل روز و مختلف تلاش و مطالعه کنند. در واقع ما خودمون آینده رشتمون رو میسازیم و اگر سعی کنیم از همین الان و دوران دانشجوییمون مطالعاتی داشته باشیم در آینده اساتید و مشاوران و وکلای موفقی خواهیم بود. انشاالله

هوش مصنوعی: با سلام
قابل توجه آقای لاجوردی: چه بسا اساتیدی هم که فن بیان عالی دارن ولی سواد که ندارن هیچ + تا بتونن کلاس و دانشگاه رو می پیچونن تا به بیزینس برسن و دانشگاه رو فقط برای پرستیژ کاری میخان و جالب اینکه مدیر گروه هم میشن

هوش: با هوش مصنوعی موافقم. سطح بیان اساتیدی چون دکتر فلسفی بسیار غامض و پیچیده است و شاید از نظر یک مبتدی فن بیان نداشته باشند. لذا این دلیل نمی شود که هر استادی فن بیان خوبی داشت و فاقد سایر فاکتورها بود را مطلوب بدانیم.

من: من می خواستم یک پیشنهاد بدم. مناظره ای راه بندازیم در مورد این وبلاگ. یعنی اول من این سوال رو از اقای ضیایی می پرسم که نظر خودش در مورد این وبلاگ چیه؟ در مورد مخاطبانش؟ در مورد عملکردهای مخاطبان؟ اموری که ایشون رو خوشحال یا ناراحت می کنه؟ درسهایی که خودش از خواننده ها گرفته؟ اصلا فکرش رو می کرد این همه بازدید داشته باشه؟ و اگر خاطره جالبی از این وبلاگ دارند هم برامون بگن.... و خوانندگان هم نظرات کلیشون در مورد این وبلاگ رو بگن.

ضيايي: اگر به موضوع اصلي مناظره فعلي لطمه اي نزند خوشحال ميشم به آنچه من عزيز گفته است نيز عمل شود. در هر صورت به شما اطمينان مي دهم در فرصت مناسب اين ايده شما را اجرايي كنم.. ممنونم

رنجبر
:‌ با عرض سلام...
حالا که به پیشنها دادن رسیدیم، بنده هم یک پیشنهاد دارم.
در ابتدای هر هفته (شنبه) موضوعی را مطرح کنید، سپس دوستان بعد از تحقیق و بررسی پاسخ های خود را تا روز چهارشنبه ارایه دهند، و بعد از آن شما به عنوان مدیر وبلاگ موضوع مربوطه را به یک جمع بندی برسانید. البته از نظرات اساتید نیز می توان استفاده کرد و به نوعی یک کلاس مجازی است.
به نظرم این کار در بالابردن سطح فنی دانشجویان بسیار موثر خواهد بود.

friend: پیشنهاد جناب رنجبر خیلی خوب و جالبه. من موافقم

هوش مصنوعي: ممنون از هوش عزیز و جناب ضیایی بزرگوار که نظرات را بدون سانسور و شجاعانه روی وبلاگ قرار میدهند. البته به نظر من باید به تمام اساتید به صرف استاد بودن و شان تدریس و منصرف از فن بیان و ... احترام برابر گذاشت. البته اساتید هم باید بالسویه با دانشجویان رفتار کنند و اینطور نباشد که سلیقه شخصی را در نمره دخیل کنند.

هوش مصنوعی
: خطاب به اراده و سایر عزیزان:
عزیزم بالاخره باید پذیرفت که جوانان هم باید از جایی شروع کنن نمیشه که همش کسی مانند دکتر ض.ب 50 سال تدریس کنه و بقیه تماشا. تازه فرض کن اقای ض.ب تدریس میکردن باز هم خود دانشجوست که باید بره تحقیق کنه و مطلب بخونه (چون اساسا حقوق بین الملل یک رشته وارداتی محض هست) وگرنه (به قول همکلاسی های ما که همواره این مثل رو بین خودشون میگفتند) هیچ استادی چیز زیادی یاد نمیده. البته با این هم موافقم که بعضی اساتید هستند که حتی خودشون یک کلمه ننوشتند اما به شکرانه دانشجویان فعالشون بخصوص در دکتری اسمشون بر تارک چندین جلد کتاب میدرخشه. علی ایحال باید اساتید جوان (البته اونهایی که واقعا ساعی و پربار هستند؛ نه اونهایی که با سفارش و سهمیه و ناجوانمردانه به دوره دکتری راه پیدا کردن و یک کلمه حتی انگلیسی بلد نیستند) رو یاری کرد تا انشااله پشتوانه خوبی ایجاد بشه. ممنون که فرهنگ بردباری رو دارید و باز ممنون از جناب ضیایی عزیز که حرکت بزرگی رو درزمینه نقد آغاز کردند.

آروید پاردو: هوش مصنوعی درست میگه. آفرین!

آشنای غریبه: شاید این موضوعی را که با دوستان در میان میگذارم به مضاق بعضیها خوش نیاید و نوعی گزافه گویی تلقی شود، اما واقعیتی است انکار ناپذیر و البته نادر. برخی دانشجویان پس از تصویب پروپوزال پایان نامه، حتا به خود زحمت نمی دهند کلمه ای در مورد موضوع پایان نامه خود بنویسیند و با "اجاره کردن" دیگران (از جمله دیگر دانشجویان رشته حقوق بین الملل) پایان نامه خود را آماده می کنند (پیشنهاد انجام این کار به بنده نیز شد با قیمت!!!). شنیدم که با مراجعه به برخی بنگاه های مشاوره راجع به پایان نامه (که البته در ظاهر با برگه هایی با عنوان "مشاوره پایان نامه" تبلیغ می کنند)، می توان پایان نامه را با قیمت های مختلف خریداری نمود و تحویل اساتید محترم داد. هر چند مصادیق این مورد کم است، اما وجود دارد و بهترین راه این است که اساتید راهنما و مشاور نظارت و پیگیری بیشتری بر روند نگارش پایان نامه داشته باشند. پش از تصویب پروپوزال، دانشجو را رها نکنند به حال خود تا روز دفاع.

هوش مصنوعي: به آشنای غریبه:
سلام.
1- جسارتا مذاق صحیح است
2- نکته کاملا درستی را مطرح نمودید ولی این مشکل رشته حقوق بین الملل تنها و علامه نیست. این پدیده شوم به یک بیزینس پر سود تبدیل شده بطوریکه در میدان انقلاب رسما با هزینه گزاف این کار را انجام می دهند!
3- به نظر می رسد حتی اگر خود دانشجو هم بنویسد خیلی موفقیت امیز نباشد (گرچه تصدیق میکنم از مورد قبل خیلی با ارزش تر است) و دلیل این مدعی هم بی مبالاتی بعضی استید است. مثلا دوست من پایان نامه را کامل نمود و تحویل اساتید راهنما و مشاور داد که نام نمی برم ولی همه دانشجوهای بین الملل علامه می دانند چه اساتید کم کاری هستند و آن ها هم بدون هیچ مقاومتی دفاع ترتیب دادند.
4- علی ایحال بهترین گزینه (شاید) این باشد که بخواهند دانشجو یک کار ترجمه خوب ارائهکند کمااین که خیلی سال پیش شنیدم اینطور بوده رویه
ممنون

ضيايي: با تشكر از آقاي رنجبر.. تصور مي كنم ايده شما در قالب مناظره هاي مجازي بعدي قابل اجرا باشد. اگر موافق نيستيد نظرتون رو بفرماييد.

رنجبر: هر طور که شما صلاح می دونید.
البته فکر می کنم اگر یک محدودۀ زمانی (دو هفته ای یا یک ماه) برای مناظره ها تعیین فرمایید و در پایان به یک نتیجه گیری برسید، بسیار مفید تر خواهد بود
موفق باشید

ضيايي: با تشكر از همه عزيزان ان شالله به زودي جمع بندي اين مناظره ارائه خواهد شد.